พุทธชัยมงคลคาถา คาถาพาหุง (ถวายพรพระ ฉบับเต็ม ๘ บท และ ชัยปริตร)

บทนมัสการพระรัตนตรัย (นะโม ๓ จบ)

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ
นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ
นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ

(ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น)

บทสรรเสริญพระพุทธคุณ (อิติปิโส)

อิติปิ โส ภะคะวา อะระหัง สัมมาสัมพุทโธ,
วิชชาจะระณะสัมปันโน สุขะโต โลกะวิทู,
อะนุตตะโร ปุริสะทัมมะสาระถิ สัตถา เทวะมะนุสสานัง พุทโธ ภะคะวาติ ฯ

(แม้เพราะเหตุนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้านั้น เป็นผู้ไกลจากกิเลส, เป็นผู้ตรัสรู้ชอบได้โดยพระองค์เอง, เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ, เป็นผู้เสด็จไปดีแล้ว, เป็นผู้รู้แจ้งโลก, เป็นผู้ฝึกบุรุษที่สมควรฝึกได้อย่างไม่มีใครยิ่งกว่า, เป็นครูผู้สอนของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย, เป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานด้วยธรรม, เป็นผู้มีความจำเริญ จำแนกธรรมสั่งสอนสัตว์ ดังนี้)

บทสรรเสริญพระธรรมคุณ (สวากขาโต)

สวากขาโต ภะคะวะตา ธัมโม,
สันทิฏฐิโก อะกาลิโก เอหิปัสสิโก,
โอปะนะยิโก ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูหีติ ฯ

(พระธรรม เป็นสิ่งที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ดีแล้ว, เป็นสิ่งที่ผู้ปฏิบัติจะพึงเห็นเอง, เป็นสิ่งที่ปฏิบัติได้และให้ผลได้ไม่จำกัดกาล, เป็นสิ่งที่ควรกล่าวกับผู้อื่นว่าท่านจงมาดูเถิด, เป็นสิ่งที่ควรน้อมเข้ามาใส่ตัว, เป็นสิ่งที่ผู้รู้ก็รู้ได้เฉพาะตน ดังนี้)

บทสรรเสริญพระสังฆคุณ (สุปะฏิปันโน)

สุปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ,
อุชุปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ,
ญายะปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ,
สามีจิปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ,
ยะทิทัง จัตตาริ ปุริสะยุคานิ อัฏฐะ ปุริสะปุคคะลา,
เอสะ ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ,
อาหุเนยโย ปาหุเนยโย ทักขิเณยโย อัญชะลีกะระณีโย,
อะนุตตะรัง ปุญญักเขตตัง โลกัสสาติ ฯ

(สงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า เป็นผู้ปฏิบัติดีแล้ว, สงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า เป็นผู้ปฏิบัติตรงแล้ว, สงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า เป็นผู้ปฏิบัติเพื่อรู้ธรรมเป็นเครื่องออกจากทุกข์แล้ว, สงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า เป็นผู้ปฏิบัติสมควรแล้ว, นี้คือคู่แห่งบุรุษ ๔ คู่ นับเรียงตัวบุรุษได้ ๘ บุรุษ, นั่นแหละสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า, ท่านเป็นผู้ควรแก่ของที่เขานำมาบูชา, เป็นผู้ควรแก่ของต้อนรับ, เป็นผู้ควรแก่ทักษิณาทาน, เป็นผู้ควรแก่การกราบไหว้, เป็นเนื้อนาบุญอันยอดเยี่ยมของโลก ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า ดังนี้)

๑. พาหุงสะหัส สะมะภินิมมิตะสาวุธันตัง
ครีเมขะลัง อุทิตะโฆ ระสะเสนะมารัง
ทานาทิธัมมะวิธินา ชิตะวา มุนินโท
ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

(พระพุทธเจ้าจอมมุนี ทรงเอาชนะพญามารพร้อมด้วยเสนาเสนามารผู้เนรมิตแขนตั้งพันถืออาวุธนานาชนิด ขี่ช้างคิรีเมขละ ส่งเสียงกึกก้องกัมปนาท ด้วยธรรมวิธีมีทานบารมีเป็นต้น ด้วยเดชานุภาพแห่งพระพุทธองค์นั้น ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ท่าน *หากสวดให้ตนเองเปลี่ยน เต เป็น เม*)

๒. มาราติเร กะมะภิยุชฌิตะสัพพะรัตติง
โฆรัมปะนาฬะวะกะมักขะมะถัทธะยักขัง
ขันตีสุทันตะวิธินา ชิตะวา มุนินโท
ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

(พระพุทธเจ้าจอมมุนี ทรงเอาชนะอาฬวกยักษ์ผู้ดุร้าย มีความอดทนยิ่งกว่าพญามาร เข้ามาต่อสู้อย่างดุเดือดตลอดทั้งคืน ด้วยวิธีทรมานอันดีคือขันติบารมี ด้วยเดชานุภาพแห่งพระพุทธองค์นั้น ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ท่าน)

๓. นาฬาคิริง คะชะวะรัง อะติมัตตะภูตัง
ทาวัคคิจักกะมะสะนีวะ สุทารุณันตัง
เมตตัมพุเสกะวิธินา ชิตะวา มุนินโท
ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

(พระพุทธเจ้าจอมมุนี ทรงเอาชนะพญาช้างตัวประเสริฐชื่อนาฬาคิรี ซึ่งกำลังตกมันอย่างหนัก ดุร้ายดั่งไฟป่าและสายฟ้า ด้วยวิธีรดพรมด้วยน้ำคือเมตตาบารมี ด้วยเดชานุภาพแห่งพระพุทธองค์นั้น ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ท่าน)

๔. อุกขิตตะขัคคะมะติหัตถะสุทารุณันตัง
ธาวันติโยชะนะปะถังคุลิมาละวันตัง
อิทธีภิสังขะตะมะโน ชิตะวา มุนินโท
ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

(พระพุทธเจ้าจอมมุนี ทรงเอาชนะมหาโจรผู้ดุร้ายชื่อองคุลิมาล ผู้เงื้อดาบวิ่งไล่กวดตามพระองค์ไปตลอดทาง ๓ โยชน์ ด้วยการบันดาลอิทธิฤทธิ์ทางใจให้สิ้นพยศ ด้วยเดชานุภาพแห่งพระพุทธองค์นั้น ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ท่าน)

๕. กัตตะวานะ กัฏฐะมุทะรัง อิวะ คัพภินียา
จิญจายะ ทุฏฐะวะจะนัง ชะยะกายะมัชเฌ
สันเตนะ โสมะวิธินา ชิตะวา มุนินโท
ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

(พระพุทธเจ้าจอมมุนี ทรงเอาชนะคำกล่าวร้ายใส่ความของนางจิญจมาณวิกา ผู้เอาท่อนไม้ผูกไว้ที่ท้องแกล้งทำเป็นหญิงมีครรภ์มากล่าวตู่พระพุทธองค์ท่ามกลางหมู่ชน ด้วยวิธีสงบนิ่งอันสง่างามและบริสุทธิ์ ด้วยเดชานุภาพแห่งพระพุทธองค์นั้น ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ท่าน)

๖. สัจจัง วิหายะ มะติสัจจะกาวาทะเกตุง
วาทาภิโรปิตะมะนัง อะติอันธะภูตัง
ปัญญาปะทีปะชะลิโต ชิตะวา มุนินโท
ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

(พระพุทธเจ้าจอมมุนี ผู้รุ่งเรืองด้วยประทีปแห่งปัญญา ทรงเอาชนะสัจจกนิครนถ์ ผู้ละทิ้งความจริง ยกคำพูดโต้เถียงเสมือนธง มีจิตมืดบอดด้วยความหลงตน ด้วยแสงสว่างแห่งปัญญาอันบริสุทธิ์ ด้วยเดชานุภาพแห่งพระพุทธองค์นั้น ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ท่าน)

๗. นันโทปะนันทะภุชะคัง วิพุธัง มะหิทธิง
ปุตเตนะ เถระภุชะเคนะ ทะมาปะยันโต
อิทธูปะเทสะวิธินา ชิตะวา มุนินโท
ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

(พระพุทธเจ้าจอมมุนี โปรดให้พระมหาโมคคัลลานะเถระ พุทธบุตร เนรมิตกายเป็นพญานาคไปปราบพญานาคนันโทปนันทะ ผู้มีความเห็นผิดและมีฤทธิ์มาก ด้วยวิธีแนะนำแสดงฤทธิ์ที่เหนือกว่า ด้วยเดชานุภาพแห่งพระพุทธองค์นั้น ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ท่าน)

๘. ทุคคาหะทิฏฐิภุชะเคนะ สุทัฏฐะหัตถัง
พรัหมัง วิสุทธิชุติมิทธิพะกาภิธานัง
ญาณาคะเทนะ วิธินา ชิตะวา มุนินโท
ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

(พระพุทธเจ้าจอมมุนี ทรงเอาชนะพกาพรหม ผู้มีฤทธิ์สำคัญว่าตนบริสุทธิ์รุ่งเรือง แต่ถูกงูร้ายคือทิฏฐิความเห็นผิดกัดเอาที่มือ ด้วยวิธีใช้ยารักษาคือญาณปัญญาอันบริสุทธิ์ ด้วยเดชานุภาพแห่งพระพุทธองค์นั้น ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ท่าน)

บทสรุปชัยมงคล ๘ คาถา (เอตาปิ)

เอตาปิ พุทธะชะยะมังคะละอัฉฐะคาถา โย
วาจะโน ทินะทิเน สะระเต มะตันที
หิตวานะเนกะวิวิธานิ จุปัททะวานิ
โมกขัง สุขัง อะธิคะเมยยะ นะโร สะปัญโญ

(นรชนใดมีปัญญา ไม่เกียจคร้าน สวดและระลึกถึงพุทธชัยมงคล ๘ คาถานี้อยู่เป็นประจำทุกวัน ย่อมละอุปัทวันตรายทั้งหลายอันมีประการต่างๆ เสียได้ และเข้าถึงความสุขหลุดพ้นอันยอดเยี่ยม)

บทชยปริตร วรรคที่ ๑ (มะหาการุณิโก)

มะหาการุณิโก นาโถ หิตายะ สัพพะปาณินัง
ปูเรต๎วา ปาระมี สัพพา ปัตโต สัมโพธิมุตตะมัง
เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ โหตุ เต ชะยะมังคะลัง ฯ

(พระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลาย ทรงประกอบด้วยพระมหากรุณา ทรงบำเพ็ญบารมีทั้งปวงจนบริบูรณ์ เพื่อประโยชน์เกื้อกูลแก่สรรพสัตว์ทั้งหลาย ทรงบรรลุพระสัมมาสัมโพธิญาณอันสูงสุด ด้วยการกล่าวสัจจวาจานี้ ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน *หากสวดให้ตนเอง เปลี่ยน โหตุ เต เป็น โหตุ เม*)

บทชยปริตร วรรคที่ ๒ (ชะยันโต)

ชะยันโต โพธิยา มูเล สัก๎ยานัง นันทิวัฑฒะโน
เอวัง อะหัง วิชะโย โหหิ ชะยัสสุ ชะยะมังคะเล
อะปะราชิตะปัลลังเก สีเส ปะฐะวิโปกขะเร
อะภิเสเก สัพพะพุทธานัง อัคคัปปัตโต ปะโมทะติ ฯ

สุนักขัตตัง สุมังคะลัง สุปะภาตัง สุหุฏฐิตัง
สุขะโณ สุมุหุตโต จะ สุยิฏฐัง พ๎รัห๎มะจาริสุ
ปะทักขิณัง กายะกัมมัง วาจากัมมัง ปะทักขิณัง
ปะทักขิณัง มะโนกัมมัง ปะณิธี เต ปะทักขิณา
ปะทักขิณานิ กัต๎วานะ ละภันตัตเถ ปะทักขิเณ ฯ

(ขอท่านจงเป็นผู้มีชัยชนะ จงประสบผลสำเร็จในมงคลพิธี เหมือนพระพุทธเจ้าทรงชนะพญามาร ณ โคนต้นพระศรีมหาโพธิ์ เพิ่มพูนความยินดีแก่เหล่าพระประยูรญาติศากยวงศ์ ประทับเหนืออปราชิตบัลลังก์อันเป็นยอดแผ่นดิน ทรงถึงความเป็นเลิศเบิกบานพระทัยในอภิเษกของพระพุทธเจ้าทั้งปวง

เวลาที่สัตว์ทั้งหลายประพฤติชอบ ชื่อว่าเป็นฤกษ์ดี มงคลดี สว่างดี รุ่งอรุณดี ขณะดี ครู่ยามดี บูชาดีแล้วในพรหมจารีบุคคลทั้งหลาย กายกรรม วจีกรรม มโนกรรม อันเป็นกุศล ย่อมเป็นประทักษิณ ความตั้งใจของท่านย่อมเป็นประทักษิณ สัตว์ทั้งหลายกระทำกรรมอันเป็นประทักษิณแล้ว ย่อมได้รับประโยชน์อันเป็นประทักษิณแล *หากสวดให้ตนเอง เปลี่ยน เต เป็น เม*)

(บทถวายพรพระ - ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง ๓ บท)

ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง รักขันตุ สัพพะเทวะตา สัพพะพุทธานุภาเวนะ สะทา โสตถี ภะวันตุ เต ฯ

ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง รักขันตุ สัพพะเทวะตา สัพพะธัมมานุภาเวนะ สะทา โสตถี ภะวันตุ เต ฯ

ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง รักขันตุ สัพพะเทวะตา สัพพะสังฆานุภาเวนะ สะทา โสตถี ภะวันตุ เต ฯ

(ขอสรรพมงคลจงมีแก่ท่าน ขอเหล่าเทพยดาทั้งปวงจงรักษาท่าน ด้วยอานุภาพแห่งพระพุทธเจ้าทั้งปวง, ด้วยอานุภาพแห่งพระธรรมทั้งปวง, ด้วยอานุภาพแห่งพระสงฆ์ทั้งปวง ขอความสวัสดีทั้งหลายจงมีแก่ท่านทุกเมื่อเทอญ *หากสวดให้ตนเอง เปลี่ยน ภะวันตุ เต เป็น ภะวันตุ เม*)